In deze tijd waarin aanraken en tactiliteit vaak worden geassocieerd met risico en taboe, kunnen artistieke praktijken stimuleren om het tactiele zintuig te onderzoeken. Welke esthetische ervaringen kunnen musea, theaters, kunstacademies en universiteiten bieden om de zintuigen in evenwicht te brengen en onze tactiele interactie met de wereld te (her)evalueren?

Marloeke van der Vlugt creëert sculpturale en ruimtelijke installaties die het publiek uitnodigen om te interacteren met lichamen, organismen, objecten en materialen op een niet-hiërarchische manier. Haar doel is om het bewustzijn van de wederkerige aard van ons in-de wereld-zijn te vergroten. Ze deelt de visie van filosofe Jane Bennett wanneer die stelt dat alle materialiteiten een eigen vorm van agency en een dynamische relatie met hun omgeving hebben. Om dit open wereldbeeld te kunnen ervaren, gunnen haar installaties het publiek of de participanten de tijd en ruimte om events te verkennen, die ontstaan door de wederzijdse relatie tussen hun eigen lichaam en de andere materialiteiten. Ze maakt gebruik van strategieën zoals multisensoriële activering, ruimtelijke vormgeving of gegidste rondleiding, om het publiek of de participanten gevoelig te maken voor een wereld die bevolkt wordt door actieve, veranderlijke voorwerpen in plaats van passieve objecten.