Ik ben Hoogleraar Transformative Justice. Als historicus werk ik aan de nawerking van historisch onrecht (Tweede Wereldoorlog, kolonialisme, slavernij) in de huidige maatschappij, de relatie tussen herinnering, identiteit en rechtvaardigheid. Mijn proefschrift theoretiseerde het concept van familieherinnering (Das Familiengedächtnis der Wittgensteins), dat ik verder ontwikkelde in mijn postdoc The afterlife of restitution, waarin ik onderzocht hoe voormalige slachtoffers van het nationaalsocialisme en hun families de Oostenrijkse compensatiepraktijken hebben ervaren: een analyse van de dynamiek tussen familieherinnering en herstelbeleid. Met mijn Marie Curie-onderzoek naar Narrated (In)Justice heb ik de overstap gemaakt van Holocaust- en Herinneringsstudies naar Transitional Justice; ik onderzoek herstelbetalingen aan Nederlandse Joden en postkoloniale groepen naast elkaar en laat zien hoe verhalen over (on)rechtvaardigheid van generatie op generatie worden doorgegeven. Met steun van een NWO-ASPASIA-beurs heb ik de 'Rawagede-zaak' onderzocht, een rechtszaak over Nederlandse militaire acties in Indonesië, met de intrigerende vraag: 'Hoe erkennen we koloniaal onrecht?' Tot nu toe heb ik me gericht op herstelbetalingen in verband met historisch onrecht. Mijn nieuwe project over Dialogics of Justice stelt me ​​in staat om samen met een interdisciplinair team te onderzoeken hoe erkenning en herstel in verschillende gevallen werken.

Dialogics of Justice (VICI-NWO, 2000-2025) beoordeelt instrumenten voor erkenning en herstel van historisch onrecht. Wanneer voelen mensen zich erkend? De afgelopen tien jaar hebben we wereldwijd een groeiende vraag naar erkenning gezien van slachtoffers van koloniaal geweld of slavernij, mislukte vredesmissies, seksueel misbruik en ecocide. Samen met een team onderzoeken we civiele rechtszaken over deze grootschalige geweldplegingen in Nederland, Indonesië, het Caribisch gebied, Nigeria en Bosnië, om te voorzien in de dringende behoefte aan meer kennis over hoe erkenningsprocedures effectiever kunnen worden gemaakt. Door Nancy Frasers onderscheid tussen bevestigende en transformerende erkenning te operationaliseren, willen we vaststellen welke erkenningsinstrumenten gemarginaliseerde posities en machtsverhoudingen eerder bevestigen dan transformeren.

Trauma & Resilience is een intergenerationeel Holocaustonderzoek vanuit een existentieel perspectief, gericht op het overstijgen van het traumatische. Het interviewonderzoek met drie generaties Nederlandse Joodse families onderzoekt ervaringen met trauma, veerkracht, (moreel) letsel, generatie en erkenning, en analyseert processen van het behouden of herstellen van een gevoel van zingeving in het leven in het licht van ontmenselijking.

Going back with a mission is een interdisciplinair onderzoek naar de effecten en de betekenis van terugreizen van veteranen naar voormalig Joegoslavië. Deze interdisciplinaire studie breidt de perspectieven van de psychiatrie en psychologie uit naar de humanistische studies, spirituele zorg en rituelen. In plaats van zich te richten op individuen, wordt ook het thuisfront – het gezinsperspectief – in de analyse betrokken. Het doel is om nieuwe kennis te vergaren over de potentiële rol van rituelen (zoals terugreizen) met betrekking tot erkenning en herstel.

Valorisatieprojecten:

- Kindertoeslagschandaal: Maatschappelijk herstel voor het Ministerie van Financiën

- Geweld in de jeugdzorg: 'Daadwerkelijk veranderen'. Evaluatie van erkenningsmaatregelen voor geweld in jeugdzorginstellingen voor het Ministerie van Justitie en Veiligheid (WODC)