Zorgvuldigheid in omgang met leeftijdsgrenzen in de Wdkb

Bij de inwerkingtreding van de Wet donorgegevens kunstmatige bevruchting (wdkb) in 2004 ging men ervan uit dat kinderen pas toegang konden krijgen tot persoonsidentificerende gegevens van de donor op 16-jarige leeftijd. De huidige realiteit is dat donorkinderen deze vaak al voor die leeftijd ontvangen, via verschillende wegen zoals het gebruik van (internationale) online DNA testen en informatie-uitwisseling via social media. Daarnaast hebben donorkinderen vaak jongere broers en zussen binnen het gezin die verwant zijn aan dezelfde donor. Als hun grotere broer of zus dan 16 jaar wordt, krijgen ook zij op een jongere leeftijd informatie over de donor. Het is dus niet de vraag óf donorkinderen op jongere leeftijd persoonsidentificerende gegevens over de donor kunnen ontvangen, maar veeleer hoe hiermee op een zorgvuldige manier om kan worden gegaan.
In dit onderzoek wordt gekeken naar leeftijdsgrenzen vanuit juridisch, ethisch, psychologisch, en fenomenologisch perspectief. Niet alleen wordt gekeken naar wat deze leeftijdsgrenzen zouden kunnen zijn, maar ook welke voorwaarden en/of zorgvuldigheidseisen bij eventueel nieuwe leeftijdsgrenzen zouden moeten gelden. Beoogd wordt de kennislacune op dit punt aan te vullen door middel van reeds bestaande kennis met leeftijdsgrenzen op andere terreinen en ervaringen met de huidige leeftijdsgrenzen uit de praktijk van de huidige wet. Het gaat in het bijzonder om ervaringen van donorkinderen, maar ook om ervaringen van hun ouders en de donoren.

Het advies luidt:
- laat de huidige leeftijdsgrenzen vervallen;
- stel ook geen andere leeftijdsgrenzen in;
- zorg voor informatie over de donor op elk gewenst moment;
- zorg voor meer afwisseling en vormen van informatie over de donor;
- zorg voor goede voorlichting, begeleiding en ondersteuning in alle fasen van het opgroeien voor donorkinderen ouders, donoren en de mensen om hen heen;
- laat vervolgonderzoek doen naar de praktische gevolgen en uitvoering van dit advies.