Het nieuwe denken over onderwijs

Februari 2008 verscheen het eindrapport van de Commissie Parlementair Onderzoek Onderwijsvernieuwingen, al snel vooral bekend onder de naam van de voorzitter Dijsselbloem. Het rapport van de commissie heet ‘Tijd voor onderwijs’, het lijkt een afrekening met de politici, wetenschappers en praktijkdeskundigen die zijn opgegroeid met ‘Tijd voor teenagers’. Het denken in termen van gelijke kansen, zelfontplooiing, zelfstandigheid en een actieve onderwijspolitiek lijkt definitief vervangen door selectie, toetsing en een terugkeer naar het traditionele klassikale onderwijs. De vele actoren in het ‘oude’ onderwijsdenken, die door de commissie in openbare verhoren zijn doorgelicht, zwijgen na het uitkomen van het rapport. Aanvaarden zij nederig en in stilte de schuld voor de teloorgang van het Nederlandse onderwijs, of denken ze van deze wind zal ook wel overwaaien?