Samenvatting
Deze masterthesis onderzoekt hoe communicatieprofessionals in de publieke sector mensgemaakte en AI-gegenereerde beelden beleven met specifieke aandacht voor emotie, authenticiteit en herkenbaarheid. Het onderzoek is uitgevoerd bij het Hoogheemraadschap van Delfland, waar focusgroepen en visuele analyses zijn ingezet. De resultaten laten zien dat zowel mensgemaakte als AI-gegenereerde beelden krachtige emoties kunnen oproepen, zoals rust, vreugde of nostalgie, mits ze aansluiten bij vertrouwde visuele en culturele referentiekaders. Authenticiteit en herkenbaarheid blijken cruciaal: beelden met lokale details en subtiele imperfecties worden als geloofwaardiger en waardevoller ervaren. AI-beelden worden geaccepteerd wanneer zij niet te kunstmatig of generiek zijn, maar technische inconsistenties of een te perfecte uitstraling kunnen leiden tot afstand of wantrouwen.De context van het beeldgebruik is bepalend: AI-beelden zijn vooral geschikt voor illustratieve of generieke doeleinden, terwijl voor nieuwswaardige, locatiegebonden of identiteitsgevoelige communicatie de voorkeur uitgaat naar mensgemaakte beelden. Transparantie over de herkomst van beelden en ethische zorgvuldigheid zijn onmisbaar voor het behoud van vertrouwen en betrokkenheid. Dit onderzoek accentueert het belang van heldere richtlijnen, training en een mensgerichte, ethisch verantwoorde benadering bij de integratie van AI in visuele communicatie. Zo biedt het onderzoek praktische handvatten voor verantwoord en toekomstbestendig beeldgebruik in de publieke sector.
| Datum prijs | 25 aug. 2025 |
|---|---|
| Originele taal | Nederlands |
| Begeleider | Gerda van Dijk (Toezichthouder) & Menno E. A. Hurenkamp (Toezichthouder) |