Samenvatting
Dit onderzoek richt zich op de vraag: Hoe verhouden het sameness- en difference-perspectief van inclusie, zoals besproken door Young (1990), zich tot elkaar in het Alltimer-zangkoor van Het Wilde Westen?Aan de hand van participatieve observaties, een interview en literatuurstudie is onderzocht hoe het Alltimer-zangkoor, inclusie realiseert. Het theoretisch kader is gebaseerd op het inclusiedebat sameness- en difference-perspectief (Young, 1990).
Uit bevindingen blijkt dat het Alltimer-zangkoor de twee perspectieven combineert. De dirigenten benaderen de deelnemers zonder de nadruk te leggen op de ziekte. Dit sluit aan bij de wens om niet als ‘anders’ gezien te worden waarbij de focus ligt op de kwaliteit van het zingen en wederkerigheid (sameness). Hierbij staat het behouden van de autonomie en onafhankelijkheid van de deelnemers met dementie centraal. Tegelijkertijd wordt er ruimte geboden voor aanpassingen, namelijk op het gebied van de structuur, contact met naasten, teksten en tempo (difference). Hierbij staat juist passende zorg centraal.
Doordat beide perspectieven gerealiseerd worden kan dit leiden tot een flexibele werkwijze (Ghorashi en Sabelis, 2013). Daarbij vermindert de kans op essentialisme (Bredewold en Van der Weele, 2024) en kunnen de perspectieven ook elkaar aanvullen. In het Alltimer-zangkoor ziet men dat de twee perspectieven elkaar aanvullen doordat er tegelijkertijd autonomie en afhankelijkheid kan bestaan. Dit laat zien dat in de praktijk de perspectieven niet tegenstellingen hoeven zijn. Desalniettemin, belemmeren ze elkaar, want als de confrontatie met het stigma rondom dementie wordt vermeden, passende zorg verloren kan gaan. Bovendien werken ze elkaar tegen doordat het realiseren van inclusie niet altijd enkel op één aspect gebaseerd kan worden.
| Datum prijs | 16 aug. 2025 |
|---|---|
| Originele taal | Nederlands |
| Begeleider | Neha Miglani (Toezichthouder) & Simon van der Weele (Toezichthouder) |