Samenvatting
De zorgkosten voor onverzekerden stijgen en de voormalig minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport heeft de opdracht gekregen om te bezuinigen op deze kosten. In haar beleidsvoorstel wil zij daarom het aantal onverzekerden terugdringen. Een onderdeel van dit voorstel is om rekening te houden met de inspanning die zorgaanbieders plegen om naast medische zorg ook andere hulp te bieden, waaronder hulp bij terugkeer. Dit voorgenomen beleidsvoorstel stuit op kritiek van onder andere de beroepsgroep van artsen. Dit zorgethische onderzoek is gericht op de zorgpraktijk van huisartsen die zorg leveren aan onverzekerden en gaat specifiek in op het bespreken van terugkeer.Deze zorgpraktijk is onderzocht middels semigestructureerde interviews met huisartsen, een medewerker van de stichting Nederlandse Straatdokters Groep en een beleidsmedewerker Zorgverzekeringen van het ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport. Uit dit onderzoek komt naar voren dat huisartsen kritisch zijn op het accepteren van formele verantwoordelijkheid voor terugkeerondersteuning omdat dit hun primaire rol als medische zorgverlener aantasten. De huisartsen laten zien dat zij hun verantwoordelijkheid rondom het bespreken van terugkeer strategisch begrenzen om de integriteit van de medische zorgrelatie te beschermen. Door deze bevinding in verband te brengen met zorgethische inzichten over kwetsbaarheid, afhankelijkheid en verantwoordelijkheid wordt de term ‘relationele reflexiviteit’ geopperd. Deze term beschrijft hoe zorgverleners nadenken over de kwetsbaarheid en integriteit van de zorgrelatie op basis van de primaire functie van de zorgrelatie.
In dit onderzoek worden concrete aanbevelingen gedaan voor verbetering van zorg voor onverzekerden. De zorgpraktijk is gebaat bij bescherming van de primaire medische taak door duidelijke richtlijnen en rolafbakening en investering in vertrouwensrelaties door transparante communicatie richting patiënten. Het beleid kan verbeterd worden door voorwaardelijke financiering die afhankelijk is van terugkeerresultaten te vermijden, en door structurele betrokkenheid van zorgverleners in het vormen van beleid. Deze aanbevelingen ondersteunen de zorgrelaties tussen mensen zonder verzekering en medisch hulpverleners.
| Datum prijs | 8 jul. 2025 |
|---|---|
| Originele taal | Nederlands |
| Begeleider | Pieter Dronkers (Toezichthouder) & Merel A. Visse (Toezichthouder) |