Samenvatting
Doel:Deze scriptie beoogt een bijdrage te leveren aan een zorgethische visie op de relatie tussen mensen en andere dieren en wil daarmee tevens de zorgethiek verder ontwikkelen met betrekking tot wederkerigheid en relationaliteit tussen menselijke en andere dieren. Tevens wordt beoogd de belevingswereld van koeien dichterbij te brengen en hen hiermee ‘concrete anderen’ maken, in plaats van abstracte anderen.
Methode:
De methode bestaat uit conceptueel literatuuronderzoek naar zorgethische en inclusieve opvattingen van het concept wederkerigheid. Daarnaast is er multispecies etnografisch veldonderzoek gedaan naar de relatie tussen koeien en mensen. Door een dialoog aan te brengen tussen deze twee onderzoeksmethoden is vormgegeven aan de zorgethische analyse.
Bevindingen:
Wanneer koeien ruimte en vrijheid krijgen voor natuurlijk gedrag en eigen keuzes, floreren zij. De mensen die voor hen zorgen halen voldoening uit het zien dat het de dieren goed gaat. Onzichtbaarheid van het lijden in de bio-industrie heeft morele implicaties. Zorgethische opvattingen van wederkerigheid kunnen waardevol zijn wanneer het dient om het perspectief van de zorgontvanger of onderdrukte te erkennen. Wanneer wederkerigheid wordt gebruikt ter afbakening is er echter het gevaar van uitsluiting en is het in strijd met zorgethische waarden.
Conclusie:
Zorgethiek heeft de potentie om radicaal inclusief te zijn door het centraal stellen van relationaliteit in morele overwegingen. Hiervoor is het nodig dat het antropocentrisme binnen de zorgethiek erkend en afgewezen wordt. Een niet-dualistische benadering van wederkerigheid en relationaliteit kan hierin behulpzaam zijn.
| Datum prijs | 11 jul. 2025 |
|---|---|
| Originele taal | Nederlands |